همیشه پای یک داستان در میان است ! ( غلبه بر نقطه ضعف های احساسی)

داستان واقعی دکتر سو  به زیبائی نشون میده که اونچکه دکتر مک گراو اسمش رو میراث خانوادگی گذاشته به چه شکلی از نسلی به نسل بعدی منتقل میشه. 

این یک واقعیت علمی غیر قابل نفی هست که والدین ( مخصوصا مادرها ) تاثر زیادی بر سرنوشت فکری و به تبع اون سرنوشت هیجانی و رفتاری بچه هاشون میگذارن. سبک های فرزند پروری و الگوسازی که از والدینمون داریم تاثیر زیادی بر توان بالقوه ی ما برای تسلط بر مهارتهای فکری ، و ارتباطی در سراسر زندگیمون می گذاره.این اثرات می تونن دیر پا و خیلی قدرتمند باشن.

تاثری که والدین بر نظام فکری ما از خودشون بجا می گذارن بعضی وقتها خیلی واضح و آشکار و گاهی خیلی نامحسوس ، گاهی خوب و مفید و در بعضی از مواقع نامناسب و مخرب هست.دکتر مک گراو در این باره معتقد هست:

شاید جالب باشد که بدانید که اغلب تاثیر نامحسوس و ناآشکار والدین است که در افکار ، احساسات و باورهای و رفتارهای ما تجلی می یابد.

مثل داستان واقعی دکتر سو  که مادر ایشون هیچ وقت بهش نگفته بود باید از سگ ترسید!

در اینجا لازم می دونم در مورد یک نکته ی فوق العاده مهم با شما دوستان عزیزم صحبت کنم.

ببینید دوستان! 

همه ی ما یک میراث خانوادگی داریم. بخشی از این میراث خوبه و بخشیش بده! ما باید بخش خوب میراث خانوادگیمون رو تقویت و بخش منفی و ناکارآمدش  رو که در زندگیمون اختلال ایجاد می کنه حذف کنیم تا به نسل بعدیمون ( فرزندانمون ) منتقل نشه. بنابراین اگر می خواید فرزندتون یک فرد باج ده نشه خودتون نباید اینطور باشید . اگر شما وسواس دارید و دوست دارید فرزندتون وسواس نداشته باشه باید با وسواستون مقابله کنید و این رفتار مخرب رو از میراث خانوادگیتون حذف کنید. اگر یک الگوی فکری مخرب به شما به ارث رسیده ( مثلا نگرانی) با اومدن به باشگاه مجازی یا مراجعه به مشاور  راه های مقابله ی با نگرانی رو یاد بگیرید تا هم خودتون کمتر نگرانی رو تجربه کنید و هم این الگوی مخرب به نسل بعدیتون منتقل نشه. منظور بنده رو می تونید در این جمله ی ارزشمند نیچه ببینید: 

 هدف از ازدواج باید پرورش بچه هائی باشه که از خودمون بهتر و برتر هستند. 

و این شدنی نیست مگر با تقویت بخش مفید میراث خانوادگی و حذف بخش های منفی و ناکارآمد اون. به هر حال طرز رفتار والدینتون بر شما تاثیر می گذاره و شیوه ی فرزند پروری شما از همین مسئله نشات می گیره .

رفتار والدین ما به دو صورت در رفتار ما متجلی میشه:

اول اینکه ممکنه دقیقا به شکل والدینمون رفتار کنیم.مثلا اگر والدینمون اهل پرخاشگری و سرو صدا هستن ما هم دقیقا به همون شکل رفتار می کنیم.

دومین شکل تاثیر گذاری رفتار والدین بر رفتار ما به شکل کاملا متفاوت هست.مثلا اگر اونها با ما بدرفتاری کردن ما همیشه سعی داریم پدر یا مادر دلسوز ، با گذشت و مهربون باشیم. این شکل اثر گذاری بنظر خوب میرسه ولی این نکته رو باید مدنظر داشته باشید که این الگوی رفتاری بصورت افراطی در رفتارمون متجلی میشه. مثلا باعث میشه بیش از اندازه سهل گیر یا به فرزندانمون مهربونی کنیم.

نکته ی فوق العاده مهم:

همونطوری که در این پست خدمتتون عرض کردم رفتار والدینمون تاثیر زیادی بر رفتار ما می گذاره. اما مسئله به همینجا ختم نمیشه. معلمین و مربیان و همچنین گروه دوستان و اتفاقاتی که برای اونها رخ میده تاثیر زیادی بر رفتار و نظام فکری ما می گذارن.در پست بعدی با ذکر یک داستان واقعی به این موضوع مهم اشاره می کنم.


عنوان پست بعدی:

همیشه پای یک داستان در میان است! ( بخش دوم)

در پست بعدی در مورد چند داستان واقعی و غیر واقعی با هم گفتگو می کنیم. بعد از اون می ریم سروقت ویژگیهائی که باعث میشن در مقابل باجگیر عاطفی ضعیف عمل کنیم و اینکه چطور میشه این نقطه ضعف ها رو برطرف کرد.

/ 2 نظر / 6 بازدید
زرین تاج

ای کاش تربیت از خود آدم شروع نمیشد . این خیلی کا رو سخت میکنه. سخت و گاهی نشدنی [افسوس]

مریم

مطالبت زیبا و مفید هستن و با ذکر داستان جذاب و تاثیر گذارتر.بهتون تبریک میگم به خاطر هنر بیان زیباتون